හැමදාමත් ඔච්චම් බෑ...

නිල් අහසේ අඳුර ඉරා……දිළිසි දිළිසි බැබලුනාට

ඉඳ හිට එබිකම් කර කර… උකුළු මුකුළු මට පෑවට

ඔය එළියේ සඟවාගෙන… හිඳින්නෙමියි දිවුරුවාට

මං දන්නවා මගේ තරම….  අත දිග නෑ හඳ ගාවට....

කවියක් මිට මොළවාගෙන…යන එන මඟ නැවතුනාට

ඊයේ උන්නේ ඈත් එක්ක……මං දැක්කා දුර ඈතට

මවා පාන පාට හීන…………සේදුනාම වැහි වතුරට

රැවටුන හිත හදා ගන්න….මටයි වෙන්නේ කඳුළු බොන්ට...

අමාරුවෙන් දුර ආවේ.......දුක එක්කලා ගාට ගාට

සෙල්ලම් බෑ හිතත් එක්ක... .හීන තියෙයි බර ගානට

ලං වෙන්නට ආස උනත්.....ආයෙත් බෑ විඳවන්නට

ඇස් ගහන්න එපා තවත්... හිතත් අරන් මාරු වෙන්ට....

   ළිහිණි

31/10/2012

( මේ දවස්වල මට වෙන වැඩ තමයි මේ.. )

අවසන් ලියමන...

ගිලිහෙනා සුසුම් හඬ

මදින් මද ඉකි බිඳින

නිසල රැය මත ගැටෙන

අනෝරා වැස්ස මෙන

ජීවිතය පුරාවට

විඳින දුක් නිමා වන

සමුගැන්ම සැපක් වෙද

      නුඹ සෙනේ නිමා කොට.......

කැණි මඬල කඩාගෙන

පොළොව සිප ගත් පියස

අනේ කවදාක නම්

නැගෙන්නද යළි සවිව

ඒත් මට දැනෙනවා 

අඳුරු සිත් පතුල තුල

සහෝදර පෙම් බැම්ම

    ඉරිතලා ඉවර වග........

අතීතෙක මතක ....

කඳුළු මත දමා ගිය

අතීතෙක මතක ගොඩ

විරිත්තලා හිනාවෙයි

ඔච්චමට වගේ මට...

වැස්ස යට තෙමෙමින්ම

දිය කරපු කඳුළු මිට

හෙමින් රූටලා විත්

    ආයෙමත් ඇස් තුලට...

සඳ කොහිද මම කොහිද

දැනෙන් නැද්දෝ සිතට

හිරිවැටුන ඇඟිල්ලෙන්

  ඇන බලන්නෙ ඇහැට....

විසිකලද මතක ගොඩ

කල්පනා තිඹිරි ගෙට

ඇදෙයි ජීවිතය මත

  එකට ඇමිණුව ලෙසට....

ළිහිණි

07/09/2012

ප.ලි

සිංහල බ්ලොග් කියවනයට මගෙ බ්ලොග් අඩවියත් එකතු කරන්නට දන්නා සෙල්ලම් දැමූවත් පලක් නැත.බ්ලොග් අඩවිය ඇතුලත් කරන්නට අදාල මේ ලින්ක් එක කීප සැරයක් පුරවා යැවූවත් පලක් වුයේ නැත. සිංහල බ්ලොග් කියවනයේ ඇඩ්මින් තුමාටද ඊයක් මගින් දැන්වුවද පිළිතුරක් නැත. සිංහල බ්ලොග් කියවනය මට අයිති නැති හැඩක් පෙනේ :(